Vol is vol

De garderobekasten ontploffen, want veel kleding hebben is handig, leuk en stoer. Je kunt nauwelijks die ene trui vinden die je in gedachten hebt; hij ligt ergens onderop te wachten op zijn beurt om eens per jaar gedragen te worden. Of neem de zoveelste opscheplepel en het zoveelste mes in de keukenlade. Daar ben je erg blij mee en dat is prima, maar ze zijn niet in de plaats van je oude gerei gekomen, ze zijn er gewoon bij gekomen. Daar zit je dan, te graven in een besteklade die steeds meer op een bodemloze put begint te lijken.

Wat dacht je van de oude fietsjes, stepjes en karretjes van je bijna volwassen kinderen? Die voertuigen van toen ze drie tot vijf jaar oud waren, heb je nog steeds. Inmiddels zijn je kinderen 14 en 17 en willen ze brommers en scooters. Ook daar moet je ruimte voor vinden in je schuurtje. Maar die kleine fietsjes zijn nog zo goed als nieuw en ze hebben natuurlijk een emotionele waarde. Wegdoen is niet zo makkelijk. Totdat…

Je bereikt je grens met rommel verzamelen niet op één vast moment — het is eerder een kantelpunt dat je merkt in je gedrag, in je hoofd en in je omgeving. Er zijn een paar duidelijke signalen dat je die grens nadert of al hebt bereikt:

1. Je verliest het overzicht Je weet niet meer wat je hebt of waar het ligt. Soms koop je dingen dubbel omdat je iets niet kunt vinden.

2. Je gaat dingen vermijden Je stelt opruimen uit of vermijdt bepaalde ruimtes omdat het “te veel” voelt. Dat is vaak een teken van mentale overbelasting.

3. Opruimen kost extreem veel energie Wat eerst een kleine taak was, voelt nu als een groot project. Je begint en stopt weer snel. Soms heb je iemand nodig om je net dat beetje ondersteuning te geven.

4. Je ruimte werkt tegen je Er zijn geen vrije oppervlakken meer, spullen liggen in de weg en schoonmaken wordt lastig.

5. Emotionele reacties nemen toe Frustratie, stress of zelfs schaamte door de rommel; dat is een belangrijk signaal dat je systeem “vol” zit.

Als er continu spullen bijkomen maar er niets weggaat, groeit het probleem automatisch. Je grens is niet alleen fysiek (geen plek meer), maar vooral mentaal. Zodra je merkt dat de rommel je rust, focus of gedrag beïnvloedt, zit je er eigenlijk al overheen. Tijd voor actie dus!